محمد باقر بن عماد الدين شيرازي
127
ضياء العيون ( فارسي )
سائيده و نرمپخته به آب باديان و كلاب هفت روز بهپرورند پس به آبغوره و كلاب يك روز ديكر ترتيب دهند و در تابستان يك دانك كافور و در زمستان يك حبه مشك داخل كرده نكاه دارند برود فارسى كحل اكرنر كويند حفظ صحت چشم بكند و رطوبت را زايل سازد سرمه شسته توتياى شسته اقليمياى سوخته شسته از هريك پنج درم مرواريد ناسفته يك درم سادج هندى سنبل زعفران از هركدام يك درم كافور دانك نرم سائيده به كار برند كحل جلا دهنده مجرّب جلاء آثار كه در چشم واقع شود بدهد هرگاه بعد از تنقيه دماغ به كار برند از براى سبل و جرب و بياض عشاوه عين نافع بود و مجرّب توتيا سبز سرمهء اصفهانى شادنج مغسول نحاس محرق از هركدام سه درم سرطان بحرى كف دريا مرقشيثا از هركدام يك درم توبال مس توبال آهن زنكار عراقى نوشادر از هركدام نيم درم صدف بحرى يك مثقال نمك اندرانى